Kars'tan Karadeniz'edört günde dört iklim

Rota Kars'ta başladı. Kars Kalesi'nden şehre bakınca tarihin burada üst üste katmanlar hâlinde durduğunu görüyorsunuz. Selçuklu'dan Osmanlı'ya, Rus döneminin taş binalarına kadar farklı dönemler aynı sokakta yan yana.

Kiliseleri gezerken aklımda kalan şey, bir şehrin hafızasını binalarında nasıl sakladığıydı. Akşam kale ışıklandığında Kars Çayı kenarında yürüdük, yemek adını 1829'da Kars'tan geçen Puşkin'den alan restorandaydı. İlk gün bir ısınma turuydu. Asıl rota ertesi sabah, şehrin dışında başlıyordu.

İkinci gün asıl yürüyüş başladı. Şeytan Kalesi'ne giden 45 dakikalık patika, kaleyi önce uzaktan, sonra kanyonun tam kenarından gösteriyor. Kale, aşağıdaki derin vadiye hâkim bir kayanın üzerine kurulmuş. Bulutlar hızlı geçiyor, ışık her dakika değişiyor.

Öğlen Çıldır Gölü'nde bölgenin meşhur sarı balığı. Öğleden sonra yol Şavşat'a doğru indikçe manzara tamamen değişti. Bozkırın yerini çam ormanları ve yeşil vadiler aldı. Gecemiz Yavuzköy'de, güneş meranın arkasına çekilirken köyde ışıklar tek tek yanıyordu.

Sabah bungalovun önünden bakınca karlı zirveler sisin üstünde duruyordu. Kahvaltıdan sonra Şavşat Karagöl'e geçtik. Göle giden orman yolunda ışık ağaçların arasından süzülüyor, yol bir koridora dönüşüyor.

Karagöl'e vardığımızda yüzeyde hâlâ sabah buharı vardı ve su, çevresindeki ormanı birebir yansıtıyordu. Öğleden sonra Deriner ve Borçka barajları, ardından Borçka Karagöl. Akşam Maçahel'e vardık. Türkiye'nin ilk UNESCO biyosfer rezerv alanı olan bu vadide gece, 150 yıllık İremit Pansiyonu'ndaydı.

Son gün Maçahel'in içinden Maral Şelalesi'ne bir saatlik yürüyüş. Patika dere boyunca ilerliyor, yer yer taşların üzerinden geçiyor. Şelale, ağaçların arasından birden karşınıza çıkıyor.

Sonra Arhavi ve Hopa'ya indik: taş kemer köprüler, köpüklü dereler, yamaçlara tutunmuş evler. Günün ve rotanın son durağı, 45 dakikalık bir yürüyüşle ulaşılan Mençuna Şelalesi oldu. Dönüş Rize-Artvin Havalimanı'ndan.